simon en henk.reismee.nl

Dag 67 Hagetmau- Orthez 25 km totaal 1751 km

15 juli Dag 67

Hagetmau - Orthez 25 km
Totaal 1751 km

Na een beetje te zijn bij gepraat met (cam)Ingo, komen er nog 2 fietsers aan (Jo en Evelien) en zit het hier vol. Er is hier  een hele Duitse kolonie, een ervan Claus, vroeg toen we aan kwamen lopen Simon, Henk? Hij heeft van Connie over ons gehoord, Zo zie je maar weer hoe klein dit wereldje is.
Na de koffie neemt Ingo ons mee naar de Cripta de San Girons, een pelgrim moet soms ook een beetje cultuur snuiven. Het is leuk om te zien maar verder hebben we er niks mee, Ingo komt een half uur later terug dan ons. Terug in gite, zet ik de foto's op het blog en werk de kaart bij. We hebben van avond een date met Ingo, we gaan met zij drieën eten.als we weg gaan vraagt Evelien of zij en haar man Jo ook mee mogen, dus hoe meer zielen..... Ingo gaat voorop hij heeft het restaurant vanmiddag al uitgezocht, we moeten best ver lopen, dus Simon vraagt of we in Keulen gaan eten, een luide lach is het antwoord van Ingo. Bij het restaurant aangekomen duurt het aardig lang voor we voer krijgen, Ingo denkt dat de kok nog in de gevangenis zit (heeft hij een keer in Mexico meegemaakt), de serveerster praat alleen Frans, wat iets lastig is met bestellen maar dit lukt toch. Het eten is heel goed te hachelen, en het gezelschap is erg gezellig. Kortom we hebben een top avond met top mensen. Terug bij de gite trakteerd Ingo nog op een biertje, waarna de luiken ervoor gaan. Vijf uur kukeleku, opstaan koffie, tas inpakken en gaan. Het is heerlijk weer, het heeft een uurtje terug nog geregend, dus de natuur ruikt heerlijk. Onderweg halen we Claus en Marie in die een half uurtje voor ons weg gingen. Bij een bakker onderweg ontbijten we en drinken er een bakkie. Om half elf hebben we de laatste stop, als we net zitten komt er een man aan gelopen, die vraagt of we iets nodig hebben, drinken of iets dergelijks. We bedanken de man hartelijk voor dit aardige gebaar, en vertellen hem dat we van alles genoeg hebben. We hadden vandaag een mooie route met veel klimmetjes. Half twaalf komen wij aan, en moeten even zoeken waar we de sleutel moeten halen, als we hier eindelijk aankomen blijkt Claus deze net te hebben opgehaald. Dus terug naar de gite en wachten, ondertussen komt Mary ook aan en deze belt Claus die er dan ook zo is. Hij trakteerd ons op een koud biertje, waarna we de gite bezetten. Dan op rust, en tot morgen maar weer.




Dag 66 Mont de Marsan - Hagetmau 30 km totaal 1726 km

14 juli Dag 66

Mont de Marsan - Hagetmau 

30 km
Totaal 1726 km


We zitten nog niet aan de koffie of Simon doet de deur open voor het Franse echtpaar, de vrouw kijkt weer niet blij en de man weet niet wat hij er mee aanmoet en geeft ons een hand. We horen dat ze morgen een andere eindbestemming hebben, dus zal dit wel de laatste keer zijn dat ze last van ons heeft. Na jullie sprookje geschreven te hebben ga ik vandaag maar een keer zonder zwembandje onder de douche (ik heb geen één keer Simon om hulp gevraagd), dan een klein wasje en maar weer koffie. De beheerster komt om vijf uur, wij weten niet of er gekookt wordt, dus wachten we haar maar af in verband met de boodschappen. Dus nog maar effe lekker legge. Deze dame is mooi op tijd half vijf, ze verteld hoe het hier werkt, zet een stempel en vertrekt weer. Er word niet gekookt, we gaan dus om voer. In de stad word alles al in gereedheid gebracht voor het feest van morgen 14 juli, dat is hier nogal wat, bijna alles is gesloten dus hier moeten we rekening mee houden met de boodschappen. Na het eten drinken we nog een rosé met Paul die we na morgen ochtend ook niet meer zien. Dan de wekker op vijf uur en naar dromenland. Vijf uur het wekkertje gaat en ik hoor regen, wat ook op valt binnen 5 minuten is iedereen op. Eerst maar koffie dan Ontbijten en even overleggen, Simon ziet dat ze van af zeven uur droog weer opgeven, we besluiten om zeven uur te gaan lopen, de rest volgt ons voorbeeld. Als het Franse echtpaar weggaat komt de man even gedag zeggen, afscheid nemen van Paul gaat veel hartelijker, wij gaan als laatste op pad. Eerst weer de bakker voor lunch. Het wachten op droog weer pakt goed uit, het blijft de hele tijd droog. De route wordt weer mooier en glooiender. Onderweg worden we veel toe getoeterd, en naar ons gezwaaid, ze waarderen hier de pelgrim. In Hagetmau aangekomen halen we de code van de deur en gaan naar de gite, hier is het aardig vol. Maar de drukste van allen is tot onze blijdschap Ingo. Wat een feest om hem weer te treffen.

Zo nu op rust en tot morgen maar weer.

Dag 65 Roquefort - Mont de Marsan 22 km totaal 1696 km

13 uli Dag 65

Roquefort - Mont de Marsan

 22 km Totaal 1696 km

De beheerder(Jean-Pierre) komt er aan en begint een praatje met ons, ondertussen komt het Franse echtpaar terug van boodschappen als de vrouw ons ziet zucht ze zuur en goed hoorbaar, toch leuk dat mensen blij met ons zijn, we beginnen een per ongeluk een beetje een hekel aan haar te krijgen. Na een bakje (word dit keer niet weggetieft want er is melk),even boodschappen doen, we hebben niet veel nodig bier, cappuccino voor minder dan 3,50 en gewone koffie. Terug in de gite is Paul, die jarig is gearriveerd, zo komen we toch nog weer iemand van het eerste uur tegen. Even de route en de foto's op het blog bijgewerk en even op rust, er word weer gekookt voor ons en om zeven uur kunnen we aanschuiven. Eerst het kerkje even bezoeken best de moeite waard, deze is helemaal beschilderd van binnen. We hebben 2 kaarsjes aangestoken 1 voor degene die we onderweg zijn tegengekomen (dus ook onze volgers op het blog) en 1 voor familie, vrienden en kennissen. Op de terugweg komen we Jean pierre tegen, hij verteld dat hij een taart gekocht heeft voor Paul zijn verjaardag (wat een geweldig gebaar).
Dan maar even op rust voor het eten. Aan tafel 7 uur, wat heeft Jean Pierre lekker gekookt, hij en de accommodatie maken dit weer een geweldig verblijf. Na het kaas plankje komt de taart op tafel, en wij de Wieringer nachtegalen zingen Paul op zijn Hollands lang zal hij leven toe. Paul geniet zichtbaar van dit muzikaal hoogte punt, de hele tent roept, "we want more". Na de taart lekker nog even buiten een bakkie troost. Dan weer naar binnen waar de vanmiddag gekochte bierjes lekker koud zijn. We laten er twee staan die geeft Jean Pierre morgen aan Tonnie, die daar dan te gast is. Dan is het bedtijd, morgen om half zeven ontbijten. We hadden de wekker niet hoeven zetten, om 5 uur wordt er eerst zachtjes maar even later steeds luider gerommeld. Dus wakker, toch nog maar even blijven liggen en om 6 uur er maar uit. Alle tijd om rustig de tassen in te pakken en te ontbijten. We nemen afscheid van een geweldig gastheer en Jean Pierre zwaait ons uit. We slaan lunch in bij de bakker en zijn om zeven uur op pad. De route is erg eentonig met heel veel bomen aan twee kanten. Als we nog vijf km te gaan hebben begint het te regenen en te onweren, we zoeken een schuilplaats, en wachten de ergste regen af. Na een uurtje de poncho aan en verder maar. Om twaalf uur komen we na 22 km bij gite aan. Lekker, na een slechte nacht gestrekt.

Dus morgen verder.


Dag 64 Captieux - Roquefort 30 km totaal 1674 km

12 uli Dag 64

Captieux - Roquefort 30 km
Totaal 1674 km

Het onderkomen is redelijk, je kan er zelf koken met de magnetron. Er huist nog een Frans pelgrims echtpaar en wij moeten ons nog melden bij het gemeentehuis, dit was nog gesloten toen wij aankwamen. Dit gaan we na het douchen even doen. De vrouw van het echtpaar verteld dat er maar één en sleutel is die in een kluisje moet en met een code te openen is, ze vertrouwd ons duidelijk niet. Ze gaan net voor ons de deur uit, als wij naar het gemeente huis willen komt daar heel toevallig de burgermeester aan die verteld dat we ons moeten melden (toeval bestaat niet). Zo gezegd zo gedaan. Dan van verveling maar een biertje op het terras, waar we lekker in het schaduwtje hangen. Van het bier maar naar het eten, we hebben al eens eerder gemeld dat de suppermarkten in kleine dorpjes erg duur zijn, en ja hoor Simon heeft op eens een principe, het pakje cappuccino (8 zakjes) kost bijna 5 euro en dit vind hij te gek. We lopen zonder boodschappen de winkel uit en gaan naar de super even verder op. Hier scoren we de warme hap, maar de cappuccino is hier nog duurder en je hebt zo je pricipes. Bij terug komst zetten we een bakje, en dan komt Marian binnen stappen, leuk om weer een een bekende te zien en spreken. We warmen het voer op en na het eten bedenkt Simon zich dat hij voor morgen niet genoeg koffie heeft, het is kwart voor acht, met een béétje mazzel is de super nog open,. Zelf heb ik wel zin in een biertje dus ga ik even kijken met 30 meter weet ik dat de super dicht is en Simon toch nog een principe over heeft. Tien over vijf gaat de wekker, ik zet gelijk een pannetje water op het elektrische kookplaatje, dat dit niet opschiet wisten we gisteren al, maar als het na een uur nog maar net louw is vinden we het lang genoeg geduurd. Dus thermosflessen vol en naar de bakker voor ontbijt en lunch. Ontbijten doen we op een bankje voor de kerk. Het is dan kwart voor zeven als we op pad gaan. Het is lekker weer met een beetje wind, we lopen lekker door en hebben er om half één al 25 km opzitten. Bij de eerste koffie krijgt Simon een louw bakje van mijn zwarte koffie wat hij na één slok wegtieft. We liggen bij de tweede stop heerlijk in het gras, Jammer genoeg moeten we nog verder. Het lopen gaat bijna vanzelf (geef ons meer van zulke dagen). Om tien voor twéé ploffen we op het terras neer, waar we ook de sleutel moeten halen. Dus je raad het al, juist koffie met een ijsthee voor ons alle twéé. Dan door naar ons onderkomen waar we nummer 4 en 5 zijn. Naast dat leuke echtpaar van gisteren is er nog een Française. Dus bedje uitzoeken, watertrappelen en dan op rust een verhaaltje tikken.

 En dus maar weer tot morgen.






Dag 63 Auros -Captieux 27 km totaal 1644 km

11uli Dag 63

Auros - Captieux 27 km
Totaal 1644 km


Wat zitten we weer op een mooie stek. Na te vergeefs te hebben aangebeld wachtten we het binnen toch maar af, er staat wel een auto. Alleen is er om zes uur nog niemand geweest, dus maar effe bellen met veel moeite maak ik meneer duidelijk dat we al binnen zitten, als hij dit eindelijk snapt is hij er zo. Hij verteld ons dat hij Iemand belt die eten komt brengen, en laat merken dat hij het niet leuk vind dat we al binnen zitten, dan had had hij maar moeten komen toen we aanbelde en hij had ook de deur van de gite op slot kunnen doen. Na een half uurtje komt er een dame met ons eten, wat niet bijzonder maar wel voedzaam was. Na de afwas is het voetbal tijd, zo kunnen we weer een keer een wedstrijd kijken. Na de uitschakeling van de Belgen gaan we plat. Morgen om kwart voor zes de wek dienst besteld. Wat een nacht de bedden zijn keihard met in het midden een stang die je door de matras heen voelt. Ik heb twee bedden geprobeerd en ben toen maar blijven liggen, Simon heeft midden in nacht zijn boeltje gepakt om op de bank te gaan liggen, dit ging niet soepel want hij donderde van de trap, elleboog geschaaft een zere teen en schouder. Dus dat we wat later weg waren was wel te begrijpen maar toen we éénmaal aan de wandel waren, ging het lekker. De route was niet supermooi, we keken bijna altijd wel tegen iets aan dus viel er weinig te zien, op het einde nog een kilometer of zeven bos, wat één recht pad was. Onderweg zien we de laatste week heel veel vervallen gebouwen ( schuren, huizen, bedrijfspanden), deze worden niet opgeruimd, als het niet meer te gebruiken is laten ze het gewoon staan. Al met al niet een al te enerverende dag, maar dat hoort er ook bij. We komen om half twee in Captieux aan waar we nog een bakkie doen voor we ons onderkomen opzoeken, waar we om twee uur zijn en gelijk naar binnen kunnen. Simon zaagt al een tijdje bomen om en ik ga ook even op rust.

Tot morgen.

O Ja, Simon zijn enkel gaat goed, vandaag heeft hij zonder steun middelen gelopen en dit ging prima.

Dag 62 Saint Fermé - Auros 31 km totaal 1617 km

10 juli Dag 62

Saint Fermé - Auros  31 km
Totaal 1617 km

Na het blog te hebben bijgewerkt, even in het dorp kijken. Hier zijn we snel klaar mee, uitgestorven en geen enkele winkel of café. De kerk van dit dorp ziet er van de buitenkant oerlelijk uit, waarschijnlijk hebben we geluk gehad dat deze ook gesloten was. Dus maar terug naar de gite, waar onze surrogaat ouders er alles doen om het ons naar de zin te maken. Het ruikt al heerlijk naar eten, dat terwijl wij gewoon ordinair liggen te luieren. Even met thuis geapt en vernomen dat Hetty het met Simon en Ina eens is dat wij de Swiebertjes zijn, geen idee hoe ze daarbij komen. Simon en Ina hebben de pelgrims die we vandaag gezien hebben, van de week ook zien lopen en noemden ze ook gelijk Peppie en Kokkie, toeval bestaat niet. Zeven uur aan tafel, onze neuzen zijn nog prima, wat is hier heerlijk gekookt in een woord verrukkelijk. Tijdens het eten komen er vrienden van onze gastouders langs de man heeft de sleutels van de kerk en geeft rondleidingen. Er wordt gevraagd of we de kerk nog willen zien, wij zeggen hier ja op en krijgen een privé rondleiding. Ik moet op mijn woorden terugkomen, de kerk is van binnen de moeite waard en de rondleiding zit vol met humor. Als we terug lopen bedanken we de man hartelijk. Terug nog een bakje koffie waar we nog een stuk pruimentaart bij krijgen (We worden hier belachelijk verwend). Afspreken voor ontbijt vinden we lastig eigenlijk willen we vroeg, maar we willen deze mensen ook niet voor dag en dauw hun bed uitjagen dus maar gevraagd wat er mogelijk is en dat wordt zeven uur.Dan gaan we vol gebunkerd op rust. Kwart over zeven  ontbijtje op, onze gast ouders hartelijk bedankt en om half acht de paden op en de lanen in. Het loopt weer lekker en een briesje zorgt er voor dat het net niet heet wordt. We spotten Peppie en Kokkie weer en ik ben nu wel zo helder van geest om ze op de foto te zetten. Halverwege stuiten we op een supermarkt gebeurde dit elke dag maar, dus lekker lunchen in de schaduw. De route was vandaag de eerste 23 km erg mooi, hierna werd het vlak en eentonig. Om kwart over drie komen we aan, er is niemand aanwezig maar een open deur betekend voor ons welkom. Binnen zetten we een koppie en wachten op de beheerder en tik ik even dit verhaaltje. Nu gaat de buis aan en is de tour ervoor, dus morgen weer verder.

O Ja verzoekje van twee dames, iets over bruine koppen word gehonoreerd.


Dag 61 Port Sainte Foy et Ponchapt - Saint Fermé 24 km totaal 1586 km

9 juli Dag 61

Port Sainte Foy et Ponchapt - Saint Fermé 24 km
Totaal 1586 km


Simon gaat F1 kijken, dus kan ik lekker zonder tas het leuke stadje aan de overkant even in en wat foto's nemen. Als ik terug kom is het kwart voor vier, om
4 uur is madam er al, ze van de tijd. Ze heeft de wind er onder Loopt overal om te zuchten, en gedraagd zich als een bitch tegen ons.
Serge verteld dat overal de prijzen omhoog gaan, dit viel mij ook al op deze stond ook 2 euro goedkoper in de app, voor ons maakt het niet uit die twee euro maar voor Serge is het wel 20 procent. Na de bad rituelen, gaan we om voer en belanden in een pizzeria, waar we even zo een aangeklede pannenkoek naar binnen werken samen met een biertje. We lopen voldaan terug naar de gite waar we na de koffie de lakenstraat opzoeken. Serge ligt al heel snel een heel bos om te halen met een kettingzaag, Simon zucht en vlucht naar de andere kamer. Zelf blijf ik liggen het maakt namelijk niet uit of ik van Serge's, Simons of mijn eigen gesnurk wakker word. We gaan van morgen iets later weg het was wel erg lang wachten gisteren. We lopen vandaag lekker het is wel warm maar we hebben er weinig last van. Als we aan onze tweede koffie zitten komen er twee pelgrims aanlopen. Die ik Peppie en Kokkie noem het Zijn Fransen en de oudste heeft een soort matrozen hoedje op, wij schatten deze goedgemutste man op ongeveer 75 jaar, zijn metgezel is aardig jonger en heeft het Kokkie postuur (of was Peppie nu de dikste). Na wat grappen over en weer maar wel tussen de serieuze zaken door vervolgen Peppie en Kokkie hun pad. Wij vinden het prachtig ongeveer 75 jaar en vol humor in het leven staan en nog Engels praten ook. We zijn even goed vroeg op bestemming, waar we zo waar gelijk naar binnen kunnen. We worden vriendelijk ontvangen met een biertje, door het beheerders echtpaar. Na het inschrijven, even met het badeendje stoeien en de was in de wasmachine. Na het ophangen van de was op rust.

En tot morgen maar weer.

Dag 60 Mussidan - Port Sainte Foy et Ponchapt 29 km totaal 1562 km

8 juli Dag 60

Mussidan - Port Sainte Foy et Ponchapt 29 km
Totaal 1562 km

En dan maar weer om voer, een pelgrim heeft het niet makkelijk. We lopen in de hitte naar de supermarkt 31 graden, als we terug zijn wachten we nog een half uurtje in de schaduw. Het is onduidelijk waar we moeten zijn maar de twee adressen zitten op het zelfde plein dus kunnen we beide panden in de gaten houden. Ondertussen is het kwart over vier als er een man aankomt en ons de zijdeur wijst waar we moeten zijn, na aan bellen niks dan maar wachten. Als er een man met zijn hengels aankomt, belt deze spontaan de beheerste op, welke weldra open doet. Om half vijf toch binnen, volgens de visser lag madam te slapen(Lekker hoor). Het onderkomen is niks op aan te merken er huist hier nog een pelgrim en we hebben allemaal een eigen kamer (Lekker luxe). De andere pelgrim blijkt onze Serge te zijn, leuk hem weer te treffen. Na wat ervaringen hebben uitgewisseld, verteld Serge dat er in het verblijf waar wij morgen heen willen, daklozen en pelgrims door elkaar verblijven, dus als we rust willen we daar niet op onze plek zijn. Zo doende toch maar wat anders geregeld. Na het eten lekker op rust, morgen kwart over vijf het wekmelodietje van de telefoon. We komen vandaag langzaam op gang en het is kwart over zes als we de kuierlatten nemen. Je merkt gelijk al dat het warm gaat worden vandaag. Na een uur of tien is het echt warm 33 graden,we hebben er dan al zo een 20 km op zitten. Het is vandaag een mooie route veel groen af en toe een watertje en een beetje glooiend landschap. We lassen vanwege de warmte maar een extra pauze in, lekker in de schaduw. Simon begint aan een lolly, deze gaat precies een kilometer mee, zo heeft hij van de week berekend. We komen rond half twee op bestemming aan. Het voordeel van vroeg vertrekken is vroeg aankomen, maar het nadeel van vroeg aankomen is soms lang wachten voor je in het verblijf kan. Dit speelt vandaag ook weer, tussen 4 en 6 kunnen we binnen. Dus maar aan de rivier in de schaduw wachten met een koud drankje. Dit vinden wij beter dan in de hitte te lopen.
Zo dat is het eerst wel, dus tot morgen